Dag 2 & 3

Vanochtend (4 mei) voor het eerst verslapen. Of ja verslapen, ik had mezelf aangekleed, brood in mijn mond geduwd en een lekker stukje kunnen hardlopen richting de metro in 6 minuten. Maar ik was wel op tijd. Met dank aan Carmen die de buschauffeur tegenhield. 

Ik merk dat hoe meer ik mijn weg begin te vinden op de afdeling en het constant Duits praten, hoe leuker ik het ga vinden. Het is nog steeds dat ik sterk in mijn schoenen moet staan en mijn mond moet open trekken. Ik vraag best vaak "Kann ich du helpfen" met mijn BraboDuits.  Ik merk dat ik een paar collega's daar soms wel mee irriteer, maar dat boeit me vrij weinig. Ben hier voor mijn leerproces en niet voor dat van hun.

Na dag 2 en 3 merk ik wel echt hoe hectisch de afdeling is. Het is een constante af en aanvoer van patiënten, haast massaproductie. Eind van deze stage ben ik pro bedden verplaatsen door ziekenhuis gangen. Ik moet wel constant op zoek naar werk omdat ik anders de hele dag dood op de gang sta. Ik wordt niet echt meegenomen door iemand om ingewerkt te worden. Ik weet niet of dat het aan de hiërarchie ligt of aan het feit dat ik niet alles begrijp van wat ze zeggen.Dat is de laatste 2 dagen wel een groot verschil gebleken. Hier is het echt de Ja Herr Dokter cultuur. Gelukkig doet de dokter niet uit de hoogte en helpt mij met verband zoeken, als ik deze niet gevonden krijg.

Morgen nog een dienst van 06:30 tot 14:48 en dan is het weekend. Waarom mijn dienst tot 14:48 duurt weet niemand hier, maar er zal vast wel een reden achter zitten. Morgen krijg ik ook eindelijk mijn rooster voor de aankomende periode, weet nu namelijk maar tot volgende week vrijdag. Dus nu een avond rustig bij komen, beetje sporten en op tijd naar bed. Zodat ik morgen wel wakker wordt van mijn wekker.