Een week om naar uit te kijken
23 mei 2017 - Berlin, Duitsland
De week waar ik persoonlijk lang naar heb uitgekeken, terug naar Nederland voor een weekendje. Deze blog type ik terwijl de trein mij naar Keulen brengt, om vanuit daar door te vliegen naar Berlijn. Ik zal eerst vertelen over mijn week stage zodat de mensen die mijn verhaal over het weekend niet willen lezen dit ook niet hoeven.
Maandag 06:30 begon mijn 3de week op station 48 Neurochirurgie. Ik vondt het, als ik er zo aan terug denk, een zeer leuke week. Dan niet in het oog ik heb veel spannende dingen meegemaakt. Dat juist niet. Maar meer in het opzicht van veel plezier met collega’s gehad. We hadden afgelopen week een grote bezetting, maandag en dinsdag stonden we met 9 man in de ochtend. Waarvan er 3 stagiaires waren. Dat betekenden wel zeker een aantal doden momenten na de ochtendzorg en in de middag. Oftewel een goed moment voor mij om mijn Duits te verbeteren. Dit heb ik gedaan door gewoon gesprekken te beginnen met collega’s. Gelukkig was de collega die mij niet zo ligt de hele tijd niet in de buurt en de andere collega die mij niet ligt had telkens avonddienst. Ik heb veel leuke gesprekken gehad over mijn familie, vriendin, wat ik nou precies doe, hoe de opleiding in Nederland in elkaar zit en wat ik later wil gaan doen. Als ik het zo lees heb ik mijn collega’s dus gewoon al beter leren kenen in het Duits.
Woensdag 17 mei had ik mijn eerste gesprek tussen mij, stage en DutchStudentsAbroad (via hun heb ik mijn stage geregeld). Dit gesprek was om 11:30 gepland. Eerlijk gezegd maakte ik mij niet echt zorgen over wat ze van mij dachten. Het is dan misschien wel een afdeling waar ik voor mezelf moet opkomen als het aankomt op werk, maar de stationsleitung is wel heel open naar mij toe over hoe ik functioneer en ik kan altijd met mijn vragen bij haar terecht. Dat is voor mij heel gerust stellend. Het gesprek heeft in zijn geheel geen 10 minuten geduurdt. Vera (DutchStudensAbroad) was iets eerder op de afdeling en had mij toen al even kort gesproken. Dus 3 van de 7 punten in haar boeken hadden we al doorgesproken. Ze vroeg toen vooral naar hoe ik het op de afdeling vondt en of ik nog punten had die ik wou bespreken. Deze zijn toen ook in het gesprek besproken. Deze vragen gingen over mijn 2 opdrachten. Toen ik deze vertelde aan de stationleitung begon ze al meteen mee te denken over hoe ik deze op de afdeling kon gaan uitvoeren. Dat was zeer fijn. Samen kwamen we tot de conclusie dat deze opdrachten geen probleem worden op mijn afdeling.
Dat was kort een verslagje over mijn week stage. Dus mijn collega’s beter leren kennen en gelijk mijn Duits geoefend. Het eerste gesprek met stage en Vera gehad, welk zeer goed was uitgevallen. Toen kwam vrijdag steeds dichterbij. De blijdschap die ik donderdag voelde toen ik klaar was matchte het weer van toen, zonning en warm. Vrijdag waren mijn ouders, broertje en vriendin rond 11:30 bij mijn appartement zijn. Vervolgens zijn we snel wat wezen eten en daarna de terugreis van 7uur naar Nederland gemaakt.
Wat een top weekend was het! Begrijp me niet verkeerd, Duitsland is heel leuk en ik vermaak me goed. Maar het gevoel dat je weer naar huis gaat en eindelijk je vriendin weer ziet is oppermachtig. Vrijdag avond ben ik met de vriendengroep op stap geweest. Gewoon fijn weer met de vriendengroep wat drankjes doen en veel verhalen over Duitsland vertellen. Zaterdag even bij de schoonfamilie geweest en die avond was de reden dat ik terug kwam naar Nederland. De gouden bruiloft van mijn opa en oma. De vermoeidheid van die week voelde ik goed tijdens het feest, maar heb mezelf goed vermaakt. Rustig kunnen genieten van mijn familie en vriendin die er chic in pak bijzaten. Gewoon gezellig met de familie zijn is ook fijn na 6 weken weg geweest te zijn. Ik zal een aantal foto’s in mijn fotoalbum plaatsen. Zondag naar mijn eerste voltige wedstrijd wezen kijken. Dat was ook zeker een geslaagde dag, veel geleerd over het voltigeren en een top kuur gezien van mijn vriendin.
Al met al gewoon een top weekend gehad. Nu met frisse zin terug naar Berlijn. Morgen begint mijn 32-urige stageweek weer.
